Panic in Detroit (PiD) is al jaren een vaste waarde binnen de Leidse popscene. Vele podia heeft de band bestegen en ook heeft PiD zijn sporen verdiend in het buitenland. Zo hebben ze in ’96 en ’97 enkele optredens in Engeland gedaan. In het hoogseizoen van ’03, ’04 en ’05 door de Costa Brava getoerd en in ’06 België aangedaan. Overal waar de mannen van Panic in Detroit de podia beklimmen zetten ze een energieke live-show neer waarmee de band zijn naam en faam weer ruimschoots waarmaakt.
Door deze continuïteit is PiD uitgegroeid tot een eenheid van vier mannen die vol passie en liefde ruige pompende rock spelen, waarin zowel elementen van de hedendaagse muziek als die van de jaren '60 en '70 zijn verweven.
Panic in Detroit heeft zich hierdoor een geheel eigen, herkenbare sound aangemeten. Dat de band zich altijd blijft ontwikkelen is goed te horen aan het zelfgeschreven materiaal dat te beluisteren is via de bandsite waar het hele repertoire , van het eerste demootje uit ’94 tot de nieuwste CD die in de herfst van ’08 vrijkomt, ook vrij te downloaden is. Op dit spiksplinternieuwe album zullen 6 nieuwe rocksongs staan maar ook 6 nummers met een meer akoestische lading waarmee de mannen het afgelopen jaar geëxperimenteerd hebben.
Panic hecht veel belang aan de melodie in de nummers, want dat maakt dat liedjes wel liedjes blijven, ondanks de stevige muur van gitaren. Een belangrijk bestanddeel van de muziek van PiD is de zang: de melodie staat voorop en de songstructuur van couplet met pakkend refrein is stevig omklemd.
De muziek van Panic in Detroit moet je niet beschrijven, maar je moet het beluisteren en ondergaan zodat je ervaart waar PID om bekend staat: HET GEDREVEN EN VOL PASSIE SPELEN VAN STRAKKE, MELODIEUZE GITAARROCK.